भिख माग्नेलाई सजाय

हाशिम अन्सारी
अनिवार्य अवकास प्राप्त मा.वि.प्र.अ.राजविराज
    सार्वजनिक स्थानमा भिक्षा माग्ने, भिक्षा संकलन गर्न बालबालिकालाई गीत गाउन लगाउने गतिविधि गर्न कानूनले बन्देज लगाएको छ । कानून कडा बने पनि भिक्षा माग्ने विरुद्ध अहिलेसम्म उजुरी परेको छैन । कानून कडा बने पनि व्यवस्थापन भएन भने यसलाई रोकन मुश्किल जस्तो छ । आज देखि १५०० वर्ष पहिलानै सन्देष्टा मोहम्मद (स) कहाँ एक जना भीखारी भीख माँग्न आयो त्यसलाई भीख नदिई उसै संग रहेका २ रियाल लीई बन्चरो बनाई दिई जंगलवाट दाउरा ल्याई बेच्न लगानु भयो र भन्नु भयो भीख माँग्नु समाजिक अपराध हो र यसका लागि समाजलाई उत्तरदाई बनाउन जकात भन्ने ढुकुटी कायम गरी जो मानिस संग साढे सात तोला सुन अथवा साढे बावन तोला चाँदी छ भने आफ्नो सम्पतिको शुद्धिकरण गर्न यस ढुकुटीमा साढे दुई प्रतिशत सुन चाँदी वा सो बराबरको रकम जम्मा गर्नु पर्ने अनिवार्य गर्नु भयो जो व्यवस्था ईस्लामिक मुलुकहरुमा लागुत छ तर अन्य मुलुकमा थोरै छ । 
    यस व्यवस्थालाई पश्चिमका देशहरु सम्पति शुद्धिकरणका नाममा विश्व भरी लागु गरी आफ्नो स्वार्थ पुरा गर्दै छन् । साथै आमा बुवाको बुढेसकालमा छोराछोरीको सेवावाट बन्चित गराई बृद्धाश्रममा पठाउन लगाईयो जब कि आमाको पैताला मुनी स्वर्ग छ ।
    भारत, अमेरीका, ईंगलैण्ड र अन्य देशमा जकात फाउण्डेशन नामको सामाजिक संस्था स्थापनागरी उक्त व्यवस्था अनुसार अर्थ संकलन गरी निःसहाय, गरीब तथा गरी विद्यार्थीहरुलाई आर्थिक सहयोग मात्र होईन निजहरुको व्यवस्थापन पनि गरी रहेको देखिन्छ । भारतको जुन प्रान्तमा जकात फाउण्डेशन नामको सामाजिक संस्था सक्रिय छ त्यहाँ भिखारी मुक्त प्रान्त समेत घोषना गरी सकेका छन् ।
    नेपालमा पनि ऐन कानून बनाउनु राम्रो छ तर त्यसको व्यवस्थापन नगरी भीख माँग्नेहरुलाई जेल पठाउँदा सरकारलाई भार पर्न जान्छन् ।
    म एउटा आफ्नै उदाहरण दिन चाहन्छु सम्बत् २०१२ मा सउदी राजाको निमन्त्रनामा हामी केहि बुद्धिजीवी  हजगर्न सउदी अरबको मक्का र मदीना गएका थिएं । त्यहाँ मदीना विश्वविद्यालयमा पढी रहेका नेपाली विद्यार्थीहरु हामी संग भेटन आए र भने हामी यहाँ बी.ए., एम.ए. गरी रहेका छौं नेपाल आएर के काम गर्न सक्छु । मेरो प्रश्न थियो तपाईहरु नेपालवाट एस.एल.सी. गरेर आउनु भए छ उत्तर थियो नई । मैले भने तपाईहरु नेपालको मदरसावाट सोझै आनु भएको र मदरसाहरु नोलको नियम अनुसार दर्ता छैन त्यसै जस्तो शिक्षा लिएपनि नेपालमा आएर उही काम गर्नु पर्छ जो मदरसाले गरी रहेका छन् । चन्दा रसीद छपाउनुस् अन्य जस्तो चन्दा असूल गर्नुस र आफु पनि खानुस र बेही बच्चाहरुलाई पनि पढाउनुस् एक जना हाम्रा मित्रले भन्नु भयो संस्कृत पढने नेपाल सरकारको प्रशानमा जान सक्दछन् भने मौलवी किन जान सक्दैनन् । यस उदाहरणलाई नेपाल सरकारले पनि मनन् गर्नु पर्ने ।
    अर्काे उदाहरण मदरसाहरु गरीब र निःसहायको प्रमाणपत्र बनाई आर्थिक सहयोग माँग्न घरघर पठाइन्छ र एटा उदाहरणस्वरुप एक जनाले मलाई हार्निया भएको बारे मदरसाले सहयोगकालागि पत्र लेखि दिनु भएको छ मैले भने राजविराजको अस्पतालमा तपाईको निःशुल्क उपचार गराई दिन्छु तर मानेनन् ।
    अन्तमा नेपाल सरकारलाई मेरो अनुरोध छ कि नियम बनाउनु राम्रो हो तर भविष्यमा पनि सोको व्यवस्थापन राम्रो गर्नु पर्ने ।